I S T A M B U L

İstanbul’a gidip geliyorum. Şehir her defasında tuhaf bir biçimde sarıyor. Belki denizdendir, belki sevdiğim kişiler var icinde ondan, belki bin kişi yazmış buranın büyüleyiciliğiyle ilgili ve ben artık kendi gözlerimle bakamıyorum. Her neyse. Bilmem ben İstanbul’u sokak cadde semt mekan olarak. Ama his olarak burası biraz manyak sanırsam. Iki resim eşliğinde Selda Bağcan ablanın "Yarim Istanbul" şarkısından (Dinçer’le dinlemiştik ilk, bir astsubay odasında, mamak-ankara’da) bir dize sunayım. Bunlar fevkalade annatıyor bence sözkonusu hissi. Buyrun burdan:

“sana tutuldum sarhoş oldum”

Muhsin Kut, Suleymaniye Cami ve Halic, 1987 / Ferruh Basaga, Sarayburnu, 1947